← กลับชั้นหนังสือ

นิทานก่อนนอน · สำหรับวัย 5–8 ปี

สวนริมทะเลของสองพี่น้อง

ไพลิน • ทับทิม • พ่อจ๊อบ • แม่พลอย

ฉากที่ 1

ความคิดสองสี

สองความคิดกลายเป็นสวนริมทะเล ยามเย็นในบ้าน ไพลินพี่สาวผมยาวเสื้อฟ้าชวนทำทะเลด้วยผ้าสีฟ้าและหมอนเกาะ ทับทิมน้องสาวผมแกละเสื้อชมพูถือผ้าเช็ดหน้าลายดอกไม้ ทั้งคู่หันมารับฟังกัน พ่อจ๊อบเสื้อเขียวและแม่พลอยเสื้อม่วงนั่งอยู่ข้างกันพร้อมช่วยจัดมุมนิทาน
สองพี่น้องฟังความคิดของกันและกัน

เย็นวันหนึ่ง ไพลินนั่งข้างหน้าต่างกับทับทิมน้องสาว ท้องฟ้าค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีม่วงอ่อน แม่พลอยวางตะกร้าผ้าสะอาดไว้บนโต๊ะ ส่วนพ่อจ๊อบนำหมอนใบเล็กมาวางเรียงกัน วันนี้ทั้งบ้านจะทำมุมเล่านิทานก่อนนอน

ไพลินหยิบผ้าสีฟ้าขึ้นมาแล้วพูดว่า “พี่อยากทำเป็นทะเล มีหมอนเป็นเกาะด้วย”

ทับทิมกอดหมอนสีเหลืองไว้แนบอก “แต่น้องอยากได้สวนดอกไม้”

ไพลินกำลังจะกางผ้าต่อ แต่เมื่อเห็นน้องยังยืนเงียบอยู่ เธอก็วางผ้าลงแล้วถามว่า “สวนของทับทิมหน้าตาเป็นอย่างไรจ๊ะ”

ทับทิมยิ้มและชี้ไปที่ลายดอกไม้บนปลอกหมอน “มีดอกเล็ก ๆ แล้วก็มีที่ให้นั่งด้วยกัน”

ไพลินมองผ้าสีฟ้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะขยับเข้าไปหาน้อง “ถ้าเราทำสวนริมทะเลล่ะ”

ทับทิมพยักหน้าทันที แม่พลอยส่งผ้าผืนนุ่มให้เด็กทั้งสองลองจับ ทับทิมลูบขอบผ้า ส่วนไพลินจับอีกมุมหนึ่ง ทั้งคู่ยกผ้าขึ้นพร้อมกัน แล้วค่อย ๆ วางลงราวกับคลื่นลูกเล็กที่กำลังพักผ่อน

ฉากที่ 2

ที่ว่างสำหรับทุกคน

ช่วยกันจัดสวนริมทะเลให้ทุกคนมีที่นั่ง ครอบครัวช่วยกันจัดผ้าสีฟ้าเป็นทะเลบนพรม มีผ้าสีเขียวเป็นทางเดินและหมอนกลมเป็นเกาะ ไพลินพี่สาวเสื้อฟ้าช่วยจับผ้าลายดอกไม้ขณะที่ทับทิมน้องสาวเสื้อชมพูย้ายผ้าขึ้นบนเกาะ แม่พลอยประคองตุ๊กตากระต่ายในที่นั่งว่างข้างทางเดิน พ่อจ๊อบช่วยจัดขอบผ้าทะเล ทุกคนยิ้มอย่างอ่อนโยน
ช่วยกันจัดสวนให้ทุกคนมีที่นั่ง

พ่อจ๊อบช่วยปูผ้าสีฟ้าลงบนพรม แม่พลอยพับผ้าสีเขียวเป็นทางเดินสั้น ๆ ไพลินเรียงหมอนเป็นเกาะ ส่วนทับทิมค่อย ๆ วางผ้าเช็ดหน้าลายดอกไม้ไว้ริมทาง

เมื่อหมอนใบสุดท้ายวางลง ทางเดินก็แคบจนตุ๊กตากระต่ายของทับทิมนั่งไม่ได้ ไพลินลองขยับหมอนออก แต่เกาะที่เธอทำไว้ก็เปลี่ยนรูป

“พี่ชอบเกาะกลม ๆ แบบเมื่อกี้” เธอบอกเบา ๆ

ทับทิมหยุดคิด แล้วถามว่า “ให้น้องวางดอกไม้บนเกาะได้ไหม กระต่ายจะได้นั่งข้างทาง”

ไพลินลองทำตาม ทั้งสองช่วยกันจัดใหม่ทีละนิด จนมีทั้งเกาะกลม ดอกไม้ และที่ว่างสำหรับกระต่าย

พ่อจ๊อบยกนิ้วให้ แม่พลอยนั่งลงข้างสวน “แม่ขอนั่งตรงนี้ได้ไหม”

เด็กทั้งสองขยับหมอนให้แม่ แล้วหัวเราะเมื่อพบว่ามีที่พอดีสำหรับทุกคน

ฉากที่ 3

สวนเล็กในความฝัน

จับมือขอบคุณกันก่อนหลับฝันดี หลังฟังนิทานและช่วยกันเก็บมุมสวนริมทะเล ไพลินผมยาวในชุดนอนสีฟ้าและทับทิมผมแกละในชุดนอนสีชมพูนั่งจับมือกันบนเตียง ยิ้มขอบคุณกัน แม่พลอยเสื้อม่วงดึงผ้าห่มขึ้นให้ลูกทั้งสอง พ่อจ๊อบเสื้อเขียวอยู่ข้างเตียงกล่าวฝันดี หนังสือนิทานปิดอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ผ้าสีฟ้าและสีเขียวพับเรียบร้อยพร้อมหมอนเกาะและตุ๊กตากระต่ายในตะกร้าใต้แสงไฟนวล
จับมือขอบคุณกัน แล้วพักผ่อนอย่างอบอุ่น

หลังแปรงฟันและเปลี่ยนชุดนอน ทั้งสี่คนกลับมานั่งในสวนริมทะเล แม่พลอยเปิดไฟดวงเล็กแสงนวล พ่อจ๊อบเริ่มเล่าเรื่องกระต่ายที่ปลูกดอกไม้บนเกาะ

พอถึงตอนกระต่ายรดน้ำ ไพลินทำเสียงน้ำไหลเบา ๆ ทับทิมใช้นิ้วแตะดอกไม้ผ้าทีละดอก แล้วกระซิบว่า “โตช้า ๆ ก็ได้นะ”

เมื่อเรื่องเล่าจบ ไพลินถามน้องว่า “พรุ่งนี้เราเพิ่มอะไรดี”

ทับทิมหาวเล็กน้อย “พรุ่งนี้ค่อยคิดด้วยกัน วันนี้สวนเสร็จแล้ว”

ไพลินยิ้ม เธอช่วยน้องพับผ้าเช็ดหน้าเก็บลงตะกร้า พ่อจ๊อบอุ้มหมอนกลับไปที่เตียง ส่วนแม่พลอยห่มผ้าให้ลูกทั้งสอง

ทับทิมยื่นมือออกมาจับมือพี่ “ขอบคุณที่ฟังเรื่องสวนของน้องนะ”

“ขอบคุณที่ช่วยพี่ทำเกาะด้วย” ไพลินตอบ

แม่จูบหน้าผากลูกทีละคน พ่อกล่าวราตรีสวัสดิ์เบา ๆ สองพี่น้องหลับตาลงพร้อมรอยยิ้ม มีภาพสวนเล็กริมทะเลอยู่ในใจ