ฉากที่ 1
ดาวดวงแบน
ฝนตกปรอย ๆ หยดน้ำเคาะกระจกดังแปะ แปะ ไพลินนั่งอยู่ที่โต๊ะเตี้ยข้างหน้าต่าง เธอเปิดกล่องกระดาษสีแล้วเลือกกระดาษสีเหลืองออกมาหนึ่งเส้น ทับทิมลากเบาะมานั่งข้างพี่ บนกระจกมีหยดน้ำไหลแข่งกัน แต่คืนนี้ไม่มีดาวให้เห็นสักดวง
“เราพับดาวไว้ดูเองดีไหม” ไพลินถาม
ทับทิมเลือกกระดาษสีฟ้า “หนูจะทำดวงนี้ให้พี่ พี่อย่าเพิ่งจับนะ”
ไพลินพับกระดาษสีเหลืองให้ดูช้า ๆ เธอค่อย ๆ พันกระดาษ แล้วบีบขอบทีละด้าน ดาวดวงเล็กพองขึ้นกลางฝ่ามือ ทับทิมลองทำตาม แต่ปลายกระดาษของเธอหลุดออกมา พอรีบพันกลับเข้าไป กระดาษก็ยับจนแบน
“ของหนูเหมือนขนมที่โดนนั่งทับเลย” ทับทิมพูดเบา ๆ
ไพลินเกือบเอื้อมมือไปแก้ให้ แต่พอเห็นน้องคลี่กระดาษออกอีกครั้ง เธอก็วางมือไว้บนตัก “พี่รอได้”
ฉากที่ 2
ดาวโตเต็มผนัง
ทับทิมลองพันอีกครั้ง คราวนี้เธอทำช้าลง พอถึงตอนเก็บปลายกระดาษ เธอก็หยุด ปลายเส้นสั้นจนจับไม่ถนัด เธอเงยหน้ามองพี่
“พี่ไพลินช่วยจับตรงนี้ได้ไหม หนูจะเอาปลายกระดาษใส่เข้าไปเอง”
ไพลินใช้นิ้วแตะตรงที่น้องชี้ ทับทิมค่อย ๆ ดันปลายสีฟ้าเข้าใต้รอยพับ พอปลายกระดาษอยู่กับที่ ไพลินก็ปล่อยมือ ทับทิมบีบขอบทีละด้าน ด้านแรกยังบุ๋มอยู่ เธอหมุนกระดาษแล้วลองบีบเบา ๆ อีกครั้ง คราวนี้ดาวพองขึ้นในมือ มุมหนึ่งเอียงไปนิด แต่มีครบทั้งห้าแฉก
ทับทิมชูดาวให้พี่ดู พอดาวผ่านหน้าโคมไฟ เงารูปดาวดวงใหญ่ก็โผล่บนผนัง ทั้งคู่เงียบไปนิดหนึ่ง เงาดาวไหวตามมือทับทิม เหมือนกำลังโบกมือให้สองพี่น้อง
“พี่ดูสิ ดาวของหนูโตเต็มผนังเลย!” ทับทิมกระซิบ ไพลินหัวเราะเบา ๆ แล้วเอาดาวสีเหลืองมาชูข้างกัน บนผนังจึงมีดาวสองดวงเต้นช้า ๆ อยู่คู่กัน
ในเงาดาวบนผนังยังเห็นมุมที่เอียงชัด ทับทิมเอียงหัวตามแล้วหัวเราะ “พี่จะได้รู้ว่าดวงไหนเป็นของหนู”
ฉากที่ 3
ดาวข้างเตียง
พอเสียงฝนเบาลง ทั้งสองก็เก็บกระดาษที่เหลือใส่กล่อง ทับทิมวางดาวสีฟ้าไว้บนฝ่ามือของไพลิน ส่วนไพลินวางดาวสีเหลืองไว้บนฝ่ามือของทับทิม ทั้งคู่เอาดาวไปวางคู่กันบนโต๊ะข้างเตียง
ทับทิมซุกตัวใต้ผ้าห่ม ไพลินดึงขอบผ้าห่มขึ้นคลุมเท้าให้น้อง
“พรุ่งนี้หนูขอลองพับอีกดวงนะ”
“ได้สิ พี่จะนั่งข้าง ๆ”
ไพลินปิดไฟ ฝนยังเคาะกระจกอยู่เบา ๆ แปะ แปะ ทับทิมมองไม่เห็นดาวแล้ว แต่เธอรู้ว่าดาวทั้งสองดวงอยู่ตรงไหน เธอหลับตาลง แล้วขยับเข้าไปชิดพี่อีกนิด