<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" ><generator uri="https://jekyllrb.com/" version="3.10.0">Jekyll</generator><link href="https://songkhun.github.io/feed.xml" rel="self" type="application/atom+xml" /><link href="https://songkhun.github.io/" rel="alternate" type="text/html" /><updated>2026-02-28T07:10:27+00:00</updated><id>https://songkhun.github.io/feed.xml</id><title type="html">GeoCompute</title><subtitle>Songkhun Boonchaisuk&apos;s academic portfolio</subtitle><author><name>GeoCompute</name><email>songkhun.boo@mahidol.ac.th</email><uri>https://ka.mahidol.ac.th/staff-Profile/th/songkhun.boo</uri></author><entry><title type="html">Future Blog Post</title><link href="https://songkhun.github.io/posts/2012/08/blog-post-4/" rel="alternate" type="text/html" title="Future Blog Post" /><published>2199-01-01T00:00:00+00:00</published><updated>2199-01-01T00:00:00+00:00</updated><id>https://songkhun.github.io/posts/2012/08/future-post</id><content type="html" xml:base="https://songkhun.github.io/posts/2012/08/blog-post-4/"><![CDATA[<p>Live you life. 
To disable scheduling of future posts, edit <code class="language-plaintext highlighter-rouge">config.yml</code> and set <code class="language-plaintext highlighter-rouge">future: false</code>.</p>]]></content><author><name>GeoCompute</name><email>songkhun.boo@mahidol.ac.th</email><uri>https://ka.mahidol.ac.th/staff-Profile/th/songkhun.boo</uri></author><category term="life" /><category term="future" /><category term="work" /><summary type="html"><![CDATA[Live you life. To disable scheduling of future posts, edit config.yml and set future: false.]]></summary></entry><entry><title type="html">ก้าวแรก… สู่ประถม</title><link href="https://songkhun.github.io/posts/2025-12-04-my_kids" rel="alternate" type="text/html" title="ก้าวแรก… สู่ประถม" /><published>2025-12-04T00:00:00+00:00</published><updated>2025-12-04T00:00:00+00:00</updated><id>https://songkhun.github.io/posts/my_kids</id><content type="html" xml:base="https://songkhun.github.io/posts/2025-12-04-my_kids"><![CDATA[<p>ก้าวแรกสู่ประถม โดย ครูพบ เกียรติยง ประวีณวรกุล จัดโดยโรงเรียนบ้านพลอยภูมิ
“เด็กดื้อไม่มีอยู่จริง”</p>

<hr />

<h2 id="ขอบคุณที่ได้ฟัง">ขอบคุณที่ได้ฟัง</h2>
<ul>
  <li>ครูพบ เกียรติยง ประวีณวรกุล ผมไม่เคยรู้จักครูพบมาก่อน เข้ากิจกรรมนึกว่าเป็นการปฐมนิเทศเด็กประถมธรรมดาๆ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาเกินคาดมาก</li>
  <li>เริ่มครูถามว่า เรารู้สึกอย่างไรตอนนี้
    <ul>
      <li>ความรู้สึก ไม่ใช่ ความคิด เริ่มต้นก็ได้สำรวจตัวเองว่า เรารู้สึกอย่างไร สิ่งนี้เรียกว่าความคิดหรือความรู้สึก</li>
      <li>ความคิด คือ สิ่งที่เราคิด เช่น เราคิดว่า “ฉันต้องทำงานให้เสร็จ” แต่ความรู้สึก คือ สิ่งที่เรารู้สึก เช่น รู้สึกเครียด รู้สึกกดดัน เราอาจจะคิดว่าเรารู้สึกว่าต้องทำงานให้เสร็จ แต่จริงๆแล้ว เราอาจจะรู้สึกเครียดกับการทำงานนั้น</li>
      <li>ความรู้สึกตื่นเต้นมีทั้งด้านบวกและด้านลบ เช่น ตื่นเต้นที่จะได้เจอเพื่อนใหม่ (ด้านบวก) แต่ก็อาจจะตื่นเต้นจนกังวลว่าจะทำได้ดีหรือไม่ (ด้านลบ)</li>
    </ul>
  </li>
  <li>เราจะรู้ได้อย่างไรว่าลูกรู้สึกอย่างไร เราจะเข้าใจลูกได้อย่างไร</li>
</ul>

<h2 id="หนทางการเข้าใจลูกไม่ง่าย">หนทางการเข้าใจลูกไม่ง่าย</h2>
<ul>
  <li>เราขาดความรู้ที่จำเป็นในการเข้าใจพัฒนาการของเด็ก พฤติกรรมของเด็ก ฯลฯ</li>
  <li>เราลืมย้ายมุมมองจากผู้ใหญ่ไปเป็นเด็ก
    <ul>
      <li>ถ้าตีนเรายังอยู่ในรองเท้าเรา เราจะเข้าใจความรู้สึกของรองเท้าของคนอื่นได้อย่างไร</li>
    </ul>
  </li>
  <li>การกระทำทั่วไป
    <ul>
      <li>เห็น (ประมวลผล)=&gt; ตีความ = &gt; ตัดสิน = &gt; ลงมือทำ</li>
      <li>หรือเราจะตัดสินลูกก่อนที่จะเข้าใจลูก</li>
    </ul>
  </li>
</ul>

<h2 id="บอกแล้วลูกไม่ทำ">บอกแล้วลูกไม่ทำ</h2>
<ul>
  <li>เรามักจะบอกลูกว่า “อย่าทำแบบนี้” “อย่าทำอย่างนั้น” “ทำแบบนี้สิ” “ทำอย่างนั้นสิ” หรืออาจจะอธิบายเหตุผลมากมาย
    <ul>
      <li>แต่ลูกไม่เข้าใจสิ่งที่เราพูด</li>
      <li>เพราะลูกยังไม่มีความสามารถในการประมวลผลข้อมูลมากเท่าผู้ใหญ่</li>
      <li>ลูกอาจจะยังไม่เข้าใจเหตุผลที่เราพูด</li>
    </ul>
  </li>
  <li>คำสั่งซับซ้อนเกินไปสำหรับเด็ก
    <ul>
      <li>สั่งให้ตรง</li>
      <li>เหตุผล = ความรู้สึกของคนสั่ง  (เด็กยังประมวลผลไม่ได้)</li>
    </ul>
  </li>
</ul>

<h3 id="ตัวอย่าง">ตัวอย่าง</h3>

<div class="language-plaintext highlighter-rouge"><div class="highlight"><pre class="highlight"><code>  พ่อแม่: "ให้เล่นอีก 5 นาที หมดเวลาแล้วต้องไปอาบน้ำ"
  ลูก: เล่นอยากเล่นต่อ
  พ่อแม่: "ทำไมไม่ฟังพ่อแม่บ้าง" ดุลูกบ้าง ลงโทษลูกบ้าง ฯลฯ
</code></pre></div></div>

<ul>
  <li>คนกำลังอยู่ในความเพลิดเพลินแล้วถูกขัดใจ =&gt; ขัดใจ (=&gt; โกรธ =&gt; ต่อต้าน)</li>
  <li>แม้แต่ผู้ใหญ่เอง ถ้าอยู่ในความเพลิดเพลินแล้วถูกขัดใจ ก็จะรู้สึกขัดใจได้เหมือนกัน</li>
  <li>แต่ละคนมีทักษะในการ “ถอนตัว” จากความเพลิดเพลินไม่เท่ากัน</li>
  <li>ใช้ได้กับเด็กทุกเรื่อง</li>
  <li>จะฝึกเด็กยังไง ช่วยให้เด็กฝึกถอนตัวได้
 (ลูกอยากเล่นอีก)</li>
  <li>เด็กรู้และตอบความต้องการ</li>
  <li>พ่อแม่ไม่ให้ต่อรอง (สร้างเงื่อนไขที่ไม่ทรมาน)</li>
  <li>เลิกขู่ให้เด็กกลัว
    <ul>
      <li>เราคงไม่อยากให้ลูกใช้ชีวิตด้วยความกลัว</li>
      <li>เลี้ยงให้เกรง</li>
    </ul>
  </li>
  <li>ลูกต้องการเวลาเท่าไหร่
    <ul>
      <li>ฝึกให้เด็กใช้สิทธิ</li>
      <li>เตือนก่อนหมดเวลา</li>
      <li>เล่นสนุกใช่หรือเปล่า อีก 5 นาทีจะหมดเวลาแล้วนะ</li>
      <li>บอกลูกว่า “ครั้งหน้าเราจะมาเล่นกันอีก” ไม่ต่อรอง ไม่สร้างเงื่อนไข</li>
      <li>ถ้าสร้างเงื่อนไข สร้างที่บ้าน เช่น ถ้าได้ดาวครบ จะได้ไปเล่นอีก พ่อแม่ไม่ให้ต่อรอง (สร้างเงื่อนไขที่ไม่ทรมาน)</li>
    </ul>
  </li>
</ul>

<h2 id="ควรระวัง">ควรระวัง</h2>
<ul>
  <li>แสดงความไม่ชอบการกระทำได้ แต่หน้าแสดงว่าไม่ชอบในตัวเขา</li>
  <li>เปลี่ยนพฤติกรรม เปลี่ยนตัวลูกไม่ได้</li>
</ul>

<h2 id="หน้าที่ของพ่อแม่">หน้าที่ของพ่อแม่</h2>
<ul>
  <li>
    <ol>
      <li>เลี้ยงให้เติบโต (พัฒนาการ และทักษะ)
        <ul>
          <li>ให้โอกาส (เหตุการณ์, เวลา)</li>
        </ul>
      </li>
    </ol>
  </li>
  <li>
    <ol>
      <li>ดูแลความปลอดภัย</li>
    </ol>
  </li>
  <li>พ่อแม่ต้องสร้างสมดุล (เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา) ทั้ง 2 ข้อนี้</li>
</ul>

<h3 id="ให้โอกาส-ในความเสี่ยงที่ยอมรับได้">ให้โอกาส ในความเสี่ยงที่ยอมรับได้</h3>
<ul>
  <li>การใช้ชีวิตคือการปรับสมดุลตลอดเวลา</li>
  <li>เติมแต่ไม่ตัด (โอกาสในการเรียนรู้)</li>
</ul>

<h3 id="ถ้าลูกโดนลังแก-เราจะแนะนำลูกอย่างไร">ถ้าลูกโดนลังแก เราจะแนะนำลูกอย่างไร</h3>
<ol>
  <li>สู้</li>
  <li>หนี</li>
  <li>ขอความช่วยเหลือ</li>
  <li>บอกให้หยุด บอกความรู้สึก</li>
  <li>ไม่ทำอะไร (ปล่อยให้ผ่านไป)
    <ul>
      <li>แต่ละตัวเลือก ขึ้นกับสถานการณ์</li>
      <li>เลือกสู้ ต้องสู้เตํ็มแรง</li>
      <li>เลือกหนี ต้องหนีให้เต็มกำลัง</li>
      <li>ลูกต้องฝึกสมดุล มีทักษะในการพิจารณาสถานการณ์ กาละเทศะ การควบคุมอารมณ์ ฯลฯ
        <h3 id="อะไรเกิดแล้ว-ดีเสมอ-โอกาสในการเรียนรู้">อะไรเกิดแล้ว ดีเสมอ (โอกาสในการเรียนรู้)</h3>
      </li>
      <li>ฝึกเด็กคนนั้นว่าจะเลือกอะไร ขาดอะไร เติมสิ่งนั้น</li>
      <li>ใช้กำลังบ่อย ฝึกด้านอื่น</li>
      <li>ถ้าเราบอกวิธีแล้วไม่ได้ผล ต่อไปลูกจะไม่ฟังเราอีก</li>
      <li>คุณไม่ได้มีหน้าที่ไปแก้ลูกใคร เรามีหน้าที่เตรียมความพร้อมลูกเรา</li>
      <li>หาสาเหตุการเกิดพฤติกรรมก่อน ค่อยแก้</li>
    </ul>
    <ul>
      <li>สัมภาษณ์</li>
      <li>สังเกต</li>
    </ul>
  </li>
</ol>

<h3 id="พ่อแม่ต้องประเมินสิ่งที่ลูกมี-สิ่งที่ลูกขาด">พ่อแม่ต้องประเมินสิ่งที่ลูกมี สิ่งที่ลูกขาด</h3>
<ol>
  <li>แข็งแรง ดูแลตัวเองได้</li>
  <li>เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ให้คนรอบข้าง โอบอ้อม</li>
  <li>มีทักษะทางสังคม อยู่ร่วมกับผู้อื่นได้ สง่างาม</li>
</ol>

<h2 id="เติมไม่ตัด">เติมไม่ตัด</h2>
<ul>
  <li>ทักษะ ให้ลูก”รอด”</li>
  <li>โอกาส อย่างปลอดภัย และสง่างาม</li>
  <li>ประสบการณ์ ไม่ว่าจะเจออะไรในชีวิต</li>
</ul>

<h3 id="เด็กดื้อไม่มีอยู่จริง">เด็กดื้อไม่มีอยู่จริง</h3>
<ul>
  <li>คำสอน + เสียง ไปกระตุ้นโสตประสาทไม่ได้</li>
  <li>เห็นว่าจริง =&gt; สมองจะทำ</li>
  <li>ไม่ถามคำถาม บอกจริง ๆ หนักแน่น (ไม่ใช่โมโห โมโห = ไม่จริง)</li>
  <li>แยกพื้นที่เล่นก (ปลูกปัญญา) กับพื้นที่จริง</li>
  <li>ปู่ย่า หน้าที่ตามใจ</li>
  <li>พ่อแม่ หน้าที่เลี้ยงลูก</li>
</ul>

<h3 id="ชีวิตมีหน้าที่ลำบากจนชิน-เพื่อเผชิญปัญหา-ลำบากไม่เป็นไร">ชีวิตมีหน้าที่ลำบากจนชิน เพื่อเผชิญปัญหา ลำบากไม่เป็นไร</h3>
<ul>
  <li>ตั้งความหวังให้ตรงความเป็นจริง</li>
  <li>คาดหวังความสามารถ ตามพัฒนาการ</li>
  <li>เราอ่อนประสบการณ์ (เรามีประสบการณ์เท่ากับลูกคนโต)</li>
  <li>ใจดีกับตัวเอง
    <ul>
      <li>ยอมรับ</li>
      <li>ยอมทิ้ง</li>
      <li>ยอมเริ่มต้นใหม่</li>
    </ul>
  </li>
</ul>

<h2 id="อนุบาล">อนุบาล</h2>
<ul>
  <li>คือการเตรียมร่างกาย ช่วยเหลือตัวเองได้ ดูแลตัวเองได้ตั้งแต่หัวจรดเท้า
    <ul>
      <li>กินข้าวเอง</li>
      <li>เข้าห้องน้ำเอง</li>
      <li>ใส่รองเท้าเอง</li>
      <li>แต่งตัวเอง</li>
      <li>เก็บของเอง</li>
    </ul>
  </li>
  <li>พ่อแม่ต้องฝึก
    <ul>
      <li>ให้ลูกบอกเล่าให้เป็น</li>
      <li>กำลังเป็นอะไร มากน้อยแค่ไหน จัดการอารมณ์อย่างไร จะแก้ปัญหาอย่างไร</li>
      <li>เพื่อที่จะใช้ชีวิตอยู่ในสังคมได้ ต้องดูแลตัวเองได้</li>
    </ul>
  </li>
</ul>

<h2 id="ประถม">ประถม</h2>
<ul>
  <li>คือการเตรียมความพร้อมทางปัญญา การเรียนรู้
    <ul>
      <li>ใช้เหตุผลคามความเป็นจริงได้แล้ว</li>
      <li>เข้าสู่การพัฒนาทักษะวิชาการ</li>
      <li>รับผิดชอบต่องานที่ได้รับมอบหมาย</li>
      <li>ฝึกการอยู่ร่วมกับผู้อื่น</li>
      <li>เรียนรู้่การเมือง การจัดสรรค์คนกับคน</li>
      <li>มีการตั้งกลุ่ม</li>
      <li>มีการยอมรับ การกีดกัน ทั้งนอก และในกลุ่ม</li>
      <li>แต่ละคนมีความปราถนา ในการทดลองอำนาจ แตกต่างกัน</li>
    </ul>
  </li>
  <li>วัยแห่งกฏเกณฑ์ ถือเกณฑ์เป็นใหญ่
    <ul>
      <li>ตามกฏดี</li>
      <li>ผิดกฏเลว</li>
    </ul>
  </li>
</ul>

<hr />

<h2 id="3-อยู่">3 อยู่</h2>
<ul>
  <li>อยู่กับความจริง</li>
  <li>อยู่กับปัจจุบัน</li>
  <li>อยู่กับการปฏิบัติ</li>
</ul>

<hr />]]></content><author><name>GeoCompute</name><email>songkhun.boo@mahidol.ac.th</email><uri>https://ka.mahidol.ac.th/staff-Profile/th/songkhun.boo</uri></author><category term="Education" /><category term="Phychology" /><category term="Kids" /><summary type="html"><![CDATA[ก้าวแรกสู่ประถม โดย ครูพบ เกียรติยง ประวีณวรกุล จัดโดยโรงเรียนบ้านพลอยภูมิ “เด็กดื้อไม่มีอยู่จริง”]]></summary></entry><entry><title type="html">My new Note-taking App: Logseq</title><link href="https://songkhun.github.io/posts/2025-11-27-Logseq" rel="alternate" type="text/html" title="My new Note-taking App: Logseq" /><published>2025-11-27T00:00:00+00:00</published><updated>2025-11-27T00:00:00+00:00</updated><id>https://songkhun.github.io/posts/Logseq</id><content type="html" xml:base="https://songkhun.github.io/posts/2025-11-27-Logseq"><![CDATA[<p>Note-taking app, finally I found one that I love!</p>

<p>Logseq: https://logseq.com/</p>

<p><img src="/images/logseq.png" alt="logseq" /></p>

<hr />
<h2 id="1-the-core-philosophy-capture-first-organize-later">1. The Core Philosophy: “Capture First, Organize Later”</h2>
<ul>
  <li>Logseq is an outliner. This means every note is a bullet point (called a Block). It is also networked, meaning notes are connected via links rather than stacked in folders.</li>
</ul>

<h3 id="key-features-at-a-glance">Key Features at a Glance</h3>
<ul>
  <li>Local Ownership: Your data lives on your computer as simple text files (.md).</li>
  <li>The Journal: The default daily landing page.</li>
  <li>Bi-directional Linking: Connecting page A to page B automatically links B back to A.</li>
</ul>

<h2 id="2-the-interface-your-daily-workspace">2. The Interface: Your Daily Workspace</h2>

<ul>
  <li>When you open Logseq, you aren’t greeted by a blank file structure. You are greeted by <strong>The Journals</strong>.</li>
</ul>

<h3 id="the-journals-page">The Journals Page</h3>

<p>Think of this as your daily scratchpad or “inbox.” Every day, Logseq creates a new page with today’s date.</p>

<ul>
  <li>Don’t worry about where to put a note. Just write it on today’s Journal page.</li>
  <li>Indent to organize. Use the Tab key to nest thoughts under a parent block.</li>
</ul>

<h2 id="3-how-to-use-logseq-the-basics">3. How to Use Logseq (The Basics)</h2>
<h3 id="a-writing-in-blocks">A. Writing in Blocks</h3>
<p>Everything in Logseq is a “Block.”</p>

<ul>
  <li>Type your thought.</li>
  <li>Press Enter to create a new block.</li>
  <li>Press Tab to indent (create a child block) or Shift + Tab to un-indent.</li>
</ul>

<h3 id="b-the-magic-of-linking--">B. The Magic of Linking [[ ]]</h3>
<p>This is the most important feature. If you are writing about a meeting with a client, do not just type the name. <strong>Link it</strong>.</p>

<ul>
  <li>How to do it: Type two square brackets [[ and type the name of the topic, person, or project.</li>
  <li>Example: “Had a great call with [[John Smith]] regarding the [[Marketing Project]].”</li>
</ul>

<p>Why do this? If you click on the [[Marketing Project]] page later, you will see every single time you mentioned that project in your daily Journals, automatically collected for you. This is called a Backlink.</p>

<h3 id="c-task-management">C. Task Management</h3>
<p>You can track to-dos directly in your notes without switching apps.</p>

<ul>
  <li>Create a Task: Type TODO or LATER at the start of a block.</li>
  <li>Complete a Task: Click the checkbox or change the text to DONE.</li>
</ul>

<h2 id="4-a-simple-day-one-workflow">4. A Simple Day-One Workflow</h2>
<p>If you are unsure how to start, follow this loop:</p>
<ul>
  <li>Open Logseq to the Journals page.</li>
  <li>Capture: specific items as they happen.
    <ul>
      <li>Example: “9:00 AM - Started research for [[History Essay]].”</li>
    </ul>
  </li>
  <li>Link: Create a page for the topic.
    <ul>
      <li>Action: Click [[History Essay]].</li>
    </ul>
  </li>
  <li>Refine: Inside the new page, add specific permanent notes, images, or PDFs related to that essay.</li>
  <li>Review: At the end of the week, look at your Graph View (click “Graph View” in the sidebar) to see how your constellations of thoughts are growing.</li>
</ul>

<h2 id="5-why-logseq-wins-on-privacy">5. Why Logseq Wins on Privacy</h2>
<p>Unlike cloud-based tools (like Notion or Roam Research), Logseq reads files directly from your hard drive.</p>

<ul>
  <li>You own your data. If Logseq disappears tomorrow, you still have all your notes as readable text files.</li>
  <li>It works offline. No internet connection is required.</li>
</ul>

<h2 id="summary-checklist-for-beginners">Summary Checklist for Beginners</h2>
<ul>
  <li>Download Logseq from logseq.com.</li>
  <li>Choose a folder on your computer to store your “Graph” (your notes).</li>
  <li>Write your first Journal entry.</li>
  <li>Create your first [[Link]].</li>
  <li>Check the “Linked References” at the bottom of a page.</li>
</ul>

<hr />]]></content><author><name>GeoCompute</name><email>songkhun.boo@mahidol.ac.th</email><uri>https://ka.mahidol.ac.th/staff-Profile/th/songkhun.boo</uri></author><category term="Education" /><category term="Note-taking" /><category term="Knowledge Management" /><summary type="html"><![CDATA[Note-taking app, finally I found one that I love!]]></summary></entry><entry><title type="html">Notebook: เปลี่ยนวิธีการทำงาน แค่ 1% คุณก็แซงหน้าคน 99% ได้แล้ว</title><link href="https://songkhun.github.io/posts/2015-07-30-Change1percent" rel="alternate" type="text/html" title="Notebook: เปลี่ยนวิธีการทำงาน แค่ 1% คุณก็แซงหน้าคน 99% ได้แล้ว" /><published>2015-07-30T00:00:00+00:00</published><updated>2015-07-30T00:00:00+00:00</updated><id>https://songkhun.github.io/posts/Change1percent</id><content type="html" xml:base="https://songkhun.github.io/posts/2015-07-30-Change1percent"><![CDATA[<p>เคล็ดลับในการทำงาน (Work Tips)</p>

<h1 id="my-note">My note</h1>
<div class="language-plaintext highlighter-rouge"><div class="highlight"><pre class="highlight"><code>- 1. เคล็ดลับโฮเร็นโซ (รายงาน ติดต่อ ปรึกษา)
	- 1.1 มั่นใจ
	- 1.2 อธิบายลื่นไหล จากภาพใหญ่ &gt; เล็ก
	- 1.3 ตอบให้ตรงคำถาม แล้วค่อยให้เหตุผล
	- 1.4 ตรวจสอบแต่เนิ่นๆ ทำแบบนี้ดีมั๊ย, ควรพิจารณาต่อไปดีมั๊ย
	- 1.5 ขอเวลา 3 นาทีให้ติดปาก
	- 1.6 สรุปงานในลิฟต์ ใน 1 นาที
	- 1.7 ใช้คำให้ตรงกัน
	- 1.8 ปรับระดับข้อมูลของผู้ฟังให้เท่ากัน
	- 1.9 ใช่คำว่า"อันดับแรก" แทน "ก่อนอื่น" (ทำงานแบบขอไปที)
	- 1.10 ไปพบ -&gt; โทรศัพท์ -&gt; อีเมล
	- 1.11 เตรียมข้อมูลที่ไม่ให้อีกฝ่ายคิดเยอะ บอกทางเลือก ให้ตอบว่า go หรือ no go
- 2.เคล็ดลับการประชุม
	- 2.1 กระชับเวลาในการประชุม
	- 2.2 กำหนด "จุดหมาย" และ "เป้าหมาย" ร่วมกันไว้ล่วงหน้่า
	- จุดมุ่งหมาย = ผลลัพธ์ที่ต้องการให้เกิดขึ้น
	- เป้าหมาย = เกณฑ์วัดระดับความสำเร็จของจุดมุ่งหมาย
	- 2.3 กำหนดจุดมุ่งหมายของการประชุมให้ชัดเจน
	- การระดมสมอง =&gt; ออกไอเดียได้แต่ห้ามปฏิเสธไอเดียของคนอื่น
	- &amp;การประเมิน =&gt; ถกเถียงกันเพื่อให้ได้ข้อสรุป
	- 2.4 วางแผนประชุมล่วงหน้า
	- การจัดสรรเวลา
	- ลำดับความเร่งด่วน ตาม ลำดับความสำคัญ
	- 2.5 เนะมาวาชิ
	- หลีกเลี่ยงการเข้าใจผิด ด้วยการบอกจุดมุ่งหมายล่วงหน้า
	- เพิ่มคุณค่าการประชุม
	- 2.6 ใส่ใจตำแหน่งที่นั่ง
	- ถ้าต้องการเป็นผู้นำ ควรนั่งใกล้กระดาน
	- ตำแหน่งประชันกัน ตรงข้ามกัน อาจจะสื่อสารได้ลึกซึ้งขึ้นหรือขัดแย้งบานปลาย
	- ตำแหน่งสานสัมพันธ์ ไม่เกิน 1.5 ม. เป็นระยะมิตร ไม่สามารถชักดาบมาฟันกันได้
	- 2.7 พูดประเด็นสำคัญก่อน เมื่อมีเวลาไม่มากหรืออีกฝ่ายดูเหมือนจะไม่ให้ความสนใจ
	- 2.8 ใช้กระดานไวต์บอร์ด ผู้เข้าประชุมจะได้อ่านข้อความต่างๆ ที่อยู่ในไวต์บอร์ดแล้วทำความเข้าใจ
	- 2.9 ควบคุมการประชุมด้วยการพยักหน้า สร้างบรรยากาศและไดรับความสนใจจากผู้บรรยาย
	- 2.10 กำหนดแนวทางปฏิบัติหลังการประชุมทันที บางคนไม่รู้ว่าต้องทำอะไรต่อหลังประชุม ทำให้เสียเวลา
	- ถ้าประชุมไปหนึ่งวาระ แล้วพูดว่า แล้วเรามีแนวทางปฏิบัติอย่่างไร. และต้องกำหนดแนวทางปฏิบัติโดยระบุผู้รับผิดชอบ และบอกว่าทำอะไร และทำถึงเมื่อไหร่
	- 2.11 ส่งรายงานการประชุมในวันที่ประชุม ประเด็นสำคัญไม่ใช่ความสมบูรณ์ของรายงาน แต่อยู่ที่ว่าคุณจะจูงใจให้ผู้เข้าประชุมดำเนินการขั้นต่อไปอย่างไร ให้นำ notebook เข้าประชุมเพื่อเก็บข้อมูลให้มากที่สุด เมื่อเรียบเรียงข้อมูล เหลือแต่เนื้อหาส่วนที่เชื่อมโยงกับการดำเนินการขั้นต่อไปก็พอ
- 3 เคล็ดลับการใช้อีเมล
	- 3.1 พลิกแพลงหัวเรื่อง สมัยนี้การใช้อีเมลในที่ทำงานเป็นตัวกำหนดคุณภาพของงาน
		- การตั้งหัวเรื่องที่ช่วยให้รู้เนื้อหาจะยกระดับความสำคัญของอีเมลฉบับนั้น เช่น
		- เกี่ยวกับการประชุม
		- ขอเอกสารการประชุม
		- ยกเลิกการประชุม
		- หรือใส่ข้อความสะดุดตา
		- (กรุณาตอบกลับ)
		- (ด่วน)
		- (ไม่ใช่เรื่องงาน)
- 3.2 ระบุผู้รับให้ชัดเจน
	- ถ้าผู้รับหลายคนอาจขึ้นต้นอีเมลว่า ทุกคนหรือผู้เกี่ยวข้องทุกท่าน หรือระบุชื่อให้ชัดเจนเลย
	- ใช้คำว่าคุณจะสะดวกกว่าเรียกตำแหน่ง
- 3.3 ใช้ BCC อย่างมีประสิทธิภาพ
	- 1. ไม่อยากให้ผู้รับรู้ว่าส่งหาใครบ้าง
	- 2. ผู้รับแต่ละคนไม่รู้จักกัน
	- 3. ป้องกัน reply all
	- 4. ปกปิดเจตนาที่แท้จริง เช่น ขอเสียมารยาทส่งแบบ bcc เนื่องจากมีผู้รับจำนวนมาก
	- 5. หลีกเลี่ยงการแสดงรายชื่อผู้รับ ผู้รับอาจจะนำรายชื่อไปใช้ประโยชน์ได้
	- **การส่งอีเมลจะสะท้อนถึงมารยาทของคุณ ต้องใช้อย่างฉลาดและระมัดระวัง**
- 3.4 เขียนข้อสรุปไว้ตอนต้น
	- มันคือวิธี แอนตี้ไคลแมกซ์  ในอีเมลเช่นกัน เช่น
	- "ขอความกรุณาเรื่อง xx (ภายในเวลา yyy)"
	- ทำให้ผู้รับตัดสินระดับความสำคัญของอีเมลได้และสิ่งที่ควรทำได้ในทันที และยังเข้าใจเนื้อหาได้ง่ายขึ้นด้วย
	- ถ้าไม่ใช่การติดต่อครั้งแรกหรือห่างหายไปนาน ก็ไม่จำเป็นต้องทักอย่างสุภาพ
	- ควรเขียนประโยคแรกให้ผู้รับเข้าใจอีเมลได้ทันทีว่าต้องการสื่ออะไรไม่ต้องอ้อมค้อม
	- แต่อย่างไรก็ตามการสอดแทรกคำสวยหรูเพื่อให้อีเมลดูมีระดับ และเป็นส่ิงที่สร้างความพึงพอใจให้ผู้รับมากที่สุดอยู่ดี
- 3.5 เขียนเรียงเป็นข้อๆ
	- เคล็ดลับ 2 ข้อใหญ่
		- 1 ปรับระดับภาษาในแต่ละข้อให้เหมือนกัน; มุ่งสู่ประเด็นหลัก
		- 2 ไม่เขียนหลายข้อเกินไป (magic 7) เกิน 7 ประสิทธิภาพการจำจะลดลง
- 3.6 อย่าให้ผู้รับอีเมลต้องเลื่อนเมาส์
	- อีเมลที่ผู้รับไม่อ่านคือ อีเมลที่ยาวมากๆ ต้องเลื่อนเมาส์
		- 1 เขียนอย่างย่อ
		- 2 ไม่ย่อหน้าถ้าไม่จำเป็น
- 3.7 เขียนเนื้อความเชิงรุก
	- ให้สามารถโต้ตอบภายในอีเมลฉบับเดียว ลดจำนวนครั้งในการโต้ตอบ
- 3.8 ตอบอีเมลทันที
	- แต่ถ้าเขียนตอบด้วยอารมณ์พรุ่งพร่านให้ทั้งไว้ 1 คืน
- 3.9 ใช้การแชท
- 4 การจัดทำเอกสาร
	- 4.1 จำลูกเล่นให้ขึ้นใจ
		- หาเทคนิค หรือจำที่ทำให้เข้าใจได้ง่าย
	- 4.2 ใส่ใจ kiss (Keep it Short &amp; simple)
		- PPT =&gt; one slide one message
	- 4.3 เขียนเค้าโครง มีข้อดี 2 อย่าง
		- 1 เห็นส่วนที่ควรลงมือทำก่อน
		- 2 สามารถแบ่งงานได้
	- 4.4 สรุปประเด็นสำคัญ 3 ข้อ
		- เวลาขอให้หัวหน้าตัดสินใจ หัวหน้าจะให้ความสำคัญกับคุณมากน้อยแค่ไหนขึ้นกับว่าคุณทำให้เขาเสียเวลานานหรือไม่
	- 4.5 ใช้คำและสำนวนเดียวกันตั้งแต่ต้นจนจบ
	- 4.6 ใช้ font เดียวกันและจัดองค์ประกอบภาพให้สมดุล
	- 4.7 ทำหนดที่ว่าง: ตัวอักษร เป็น 3:7
	- 4.8 คำนึงถึงกวาดตาของผู้อ่าน แต่ละหน้าให้เหมือนกัน และลำดับความสำคัญ
	- 4.9 ใช้กล่องข้อความให้ถูก
		- กล่องขอบมนใช้กับข้อความกว้างๆ   แบบปรกติใช้กับคำที่เจาะจง
	- 4.10 ใช้สีอย่างมีชั้นเชิง
		- 1 แยกสีโทนร้อนกับโทนเย็น  (ร้อน =&gt; รุนแรง เย็น =&gt; ราบเรียบ)
		- 2 ใช้สีเดียวแล้วไล่เฉดสี
		- 3 ใช้สีต่างกันเมื่อเวลาที่อยากเน้น
	- 4.11 ไม่เก็บเอกสารกระดาษ  แสกน เป็น electronic file หาง่าย ไม่สูญหาย
- 5 เคล็ดลับการสื่อสาร
	- 5.1 จำชื่อคู่สนทนา  ทำให้รู้สึกใกล้ชิดมากขึ้นเวลาเอ่ยชื่อ
	- 5.2 สนใจประวัติส่วนตัว  เพื่อให้มีหัวข้อในการสนทนา ว่าชอบอะไร บ้านเกิดที่ไหน
	- 5.3 สังสรรค์บ้างนานๆ ครั้ง  เปิดใจคุยกันบ้าง เวลาทำงานจะจะสนิทกันอย่างรวดเร็ว
	- 5.4 เดินผ่ากลาง office จะมีโอกาสพูดคุยกันก่อนจะเริ่มงาน
	- 5.5 ไม่พูดแทรกคนอื่น
		- ก. ป้องกันการด่วนตัดสินใจ
		- ข. เพื่อไม่ทำร้ายจิตใจขอคู่สนทนา
		- บางคนพูดไม่หยุด ต้องขัดจังหวะโดยการ
		- ก. พูดตาม (โดยไม่ปล่อยให้เค้าพูดคนเดียว) เช่น อ๋อ หมายความว่า .. อย่างนี้นี่เอง
		- ข. ถามให้แน่ใจ (พร้อมเรียบเรียงเรื่องราว)
		- ค. สรุป (พูดปิดประเด็นหรือเปลี่ยนเรื่อง)
	- 5.6 ใช้คำพูดเชิงบวก เช่น ใช้คำขอบคุณ แทนคำขอโทษที่รบกวนเวลา
	- 5.7 ไม่กลัวความขัดแย้งจนเกินไป
- 6 การบริหารเวลา
	- 6.1 ไม่ทำให้คนอื่นเสียเวลา โดยการไม่รับงานอื่นมามาก เพราะจะทำไม่เสร็จทำให้เสียเวลากันหมด
	- 6.2 จัดลำดับความสำคัญก่อนหลัง  จะได้เสียเวลาลังเล จะทำให้งานไม่มีประสิทธิภาพ
	- 6.3 ทำทันที  การทำงานอย่างรวดเร็วจะทำให้ผู้อื่นประทับใจได้
	- 6.4 ทำงานชิ้นเดียวแต่มีจุดหมายสองประการขึ้นไป  คิดอยู่เสมอว่าสามารถใช้เวลานี้ทำอย่างอื่นไปได้ด้วยหรือไม่ เช่นเวลาเดินทาง ก็ฟังสื่อการสอนภาษาอังกฤษ
	- 6.5 ลองทำงานแต่เช้าตรู่
- 7 เคล็ดลับการทำงานเป็นทีม
	- 7.1 มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องการการกระตุ้น  ใช้การขอร้องแทนการสั่ง
	- 7.2 รู้จักสิ่งที่คนอื่นให้ความสำคัญ
	- 7.3 เรียบเรียงข้อมูลก่อนไหว้วาน ควรบอกความเป็นมา จุดมุ่งหมาย กำหนดเวลา หรือความสำคัญของงานนั้น ด้วยคำพูดที่เข้าใจง่าย
	- 7.4 เข้าใจการพัฒนาทีมแบบ 4H
	- 7.5 กล้าที่จะมอบหมายงาน
	- 7.6 คว้าลูกวอลเลย์บอลที่เอื้อมถึง  เปรียบเหมือนจุดเกรงใจในวอลเลย์บอล ป้องกันได้คือ
		- ก. กรณีที่เห็นว่าใครควรรับลูก ควรเรียกให้เขารู้ตัว
		- ข. กรณีที่ไม่แน่ชัด  คุณต้องเป็นคนรับโดยปราศจากการลังเล ซึ่งจะเกิดผลดีอีกสามประการ
			- 1 ป้องกันจุดเกรงใจ ทำให้ได้ผลงานตามที่คาดหมาย
			- 2 การทำงานมากกว่าคนอื่นทำให้คุณได้ประสบการณ์ ซึ่งเปรียบได้กับทรัพย์สินที่จับต้องไม่ได้
			- 3 คุณจะได้รับความไว้วางใจจากทีม
	- 7.7 เอ่ยคำชมหรือคำขอบคุณพร้อมกับบอกเหตุผล
	- 7.8 สอนงานคนอื่นเพื่อพัฒนาตัวคุณเอง
	- 7.9 การคิดว่าหมอนี่ใช้ไม่ได้ เป็นการประกาศความพ่ายแพ้
	- 7.10 แยกคำบ่นออกจากความคิดเห็น
	- 7.11 สวมวิญญาณกิ้งก่า
	- 7.12 ถอยไปข้างหน้า
	- 7.13 อ่านหัวหน้าให้ขาด
	- 7.14 ความผิดพลาดเป็นความรับผิดชอบของหัวหน้า
- 8 เคล็ดลับการบรรลุเป้าหมาย
	- 8.1 อย่าสร้างขีดจำกัดให้ตัวเอง
		- อย่าใส่ใจ คำตัดสินจากปากของคนอื่น
		- กุญแจที่จะให้เข้าใกล้ความฝันง่ายมาก แค่เพียงแค่คิดว่าอยากจะ ... ก็พอ
		- ไม่มีใครรู้ว่า อยากจะทำนู่นทำนี่แล้วจะทำได้จริงหรือไม่ แต่ถ้าไม่คิดตั้งแต่แรกก็จะไม่มีวันได้อย่างแน่นอน
		- เมื่อกำหนดเป้าหมายได้แล้ว จงเริ่มวางแผนและพยายามไปให้ถึง แม้ผิดพลาดและหมดกำลังใจครั้งแล้วครั้งเล่า มนุษย์ก็จะปรับปรุงและพัฒนาตนเองไปสู่เป้าหมายที่วางไว้ในที่สุด
	- 8.2 ท้าทายกฎระเบียบ
	- 8.3 ไม่มีคำว่าสายสำหรับการเริ่มต้นใหม่
		- คุณค่าของการบรรลุเป้าหมายอยู่ความสำเร็จมากกว่าระยะเวลาที่ใช้
	- 8.4 อย่าเปรียบเทียบตัวคุณเองกับคนอื่น คนที่สนุกกับการทำงานย่อมมีคนเห็นคุณค่า เกณฑ์สำคัญคือคุณมีความสุขหรือไม่
	- 8.5 รู้เท่าทันความคิดของตัวเอง
	- 8.6 ทำเรื่องง่ายๆ ให้ติดเป็นนิสัย  การทำอย่างต่อเนื่องคือพลัง แต่จงอย่าทำเรื่องที่ต้องใช้พลังอย่างต่อเนื่อง
	- 8.7 มีพี่เลี้ยง
	- 8.8 วางปัญหาไว้ที่ เดสก์ทอบของความคิดเสมอ
	- 8.9 จดบันทึกเฉพาะคำที่นำไปสู่การกระทำ
	- 8.10 จำแนกปัญหาเป็นสิ่งที่ต้องแก้ไขกับเรื่องน่าวิตก
	- 8.11 อย่าตื่นตระหนก
	- 8.12 กำหนดวิธีคลายเคลียด
	- 8.13 ให้ย้อนกลับไปอ่านตำราเมื่อเผชิญกับปัญหาหนัก
	- 8.14 ใช้ตัวช่วย
	- 8.15 สร้างความสมดุลระหว่างชีวิตส่วนตัวกับการทำงาน
	- 8.16 สุดท้ายแล้วให้คิดว่าได้ทำจนสุดความสามารถแล้ว
	- 8.17 รักษาสุขภาพ ------
</code></pre></div></div>]]></content><author><name>GeoCompute</name><email>songkhun.boo@mahidol.ac.th</email><uri>https://ka.mahidol.ac.th/staff-Profile/th/songkhun.boo</uri></author><category term="work" /><category term="Project Management" /><category term="life" /><summary type="html"><![CDATA[เคล็ดลับในการทำงาน (Work Tips)]]></summary></entry><entry><title type="html">Notebook: Wink and Grow Rich คิดเป็นเห็นทางรวย</title><link href="https://songkhun.github.io/posts/2015-06-03-WinkandGrowRich" rel="alternate" type="text/html" title="Notebook: Wink and Grow Rich คิดเป็นเห็นทางรวย" /><published>2015-06-03T00:00:00+00:00</published><updated>2015-06-03T00:00:00+00:00</updated><id>https://songkhun.github.io/posts/WinkandGrowRich</id><content type="html" xml:base="https://songkhun.github.io/posts/2015-06-03-WinkandGrowRich"><![CDATA[<p>The end is in the beginning</p>

<h1 id="my-note">My note</h1>
<ul>
  <li>The end is in the beginning</li>
  <li>หนังสือที่เต็มไปด้วยปรัชญา แต่ดีมากนะ. ต้องคิดสักหน่อย</li>
  <li>เป็นเหมือนนิทานที่เด็กคนนึงถูกพ่อที่ล้มป่วยสั่งเสียให้ไปหา Well of Wealth</li>
  <li>เจอหญิงชราเพื่อถามทาง บอกให้หาช่างแว่นตาและให้สมุด 1 เล่ม
    <ul>
      <li>Think it , ink it</li>
    </ul>
  </li>
  <li>ช่างแว่นตา: You won’t make dollars, if you can’t make sense</li>
  <li>ต้องมีจุดหมายและวิสัยทัศน์ที่ดีขึ้น
    <ul>
      <li>Choose the level you want to play it</li>
      <li>What you see is always what you get</li>
      <li>Ask and you shall receive</li>
    </ul>
  </li>
  <li>ช่างประปา:
    <ul>
      <li>Think it, ink it, do it, review it</li>
    </ul>
  </li>
  <li>Learning is a game</li>
  <li>Invest more of your time. Spend less of it</li>
  <li>Invest more of your money. Spend less  of it.</li>
  <li>คนจัดสวน:
    <ul>
      <li>
        <h2 id="your-well-is-in-your-words">Your well is in your words</h2>
      </li>
    </ul>
  </li>
</ul>]]></content><author><name>GeoCompute</name><email>songkhun.boo@mahidol.ac.th</email><uri>https://ka.mahidol.ac.th/staff-Profile/th/songkhun.boo</uri></author><category term="life" /><category term="finance" /><category term="philosophy" /><summary type="html"><![CDATA[The end is in the beginning]]></summary></entry><entry><title type="html">Notebook: สิ่งที่ค้นพบระหว่างนั่งเฉยเฉย</title><link href="https://songkhun.github.io/posts/2014-12-07-SittingDiscovery" rel="alternate" type="text/html" title="Notebook: สิ่งที่ค้นพบระหว่างนั่งเฉยเฉย" /><published>2014-12-07T00:00:00+00:00</published><updated>2014-12-07T00:00:00+00:00</updated><id>https://songkhun.github.io/posts/SittingDiscovery</id><content type="html" xml:base="https://songkhun.github.io/posts/2014-12-07-SittingDiscovery"><![CDATA[<p>จงอย่าเดินทางไปค้นหา จงเดินทางไปค้นพบ</p>

<h1 id="my-note">My note</h1>
<ul>
  <li>จงอย่าเดินทางไปค้นหา
จงเดินทางไปค้นพบ</li>
  <li>อย่านำตัวเองไปเปรียบเทียบกับใคร
เธอคือดอกไม้<br />
เธองดงามได้ด้วยตัวเอง</li>
  <li>ความเปลี่ยนแปลง
    <ul>
      <li>น้ำแข็งที่ละลายแล้ว  ทำให้กลับมาเป็นน้ำแข็งอีกได้  แต่มันไม่ใช่ก้อนเดิม</li>
    </ul>
  </li>
  <li>ความฝัน
    <ul>
      <li>ความจริงเป็นสิ่งสำคัญ  ความฝัน เป็นสิ่งจำเป็น</li>
    </ul>
  </li>
  <li>เส้นทาง
    <ul>
      <li>ระหว่างทาง    บ่อยครั้งที่ฉันคิดถึง  ทางที่ไม่ได้เลือกเดิน</li>
      <li>เมื่อบอกว่าไม่มีทางเลือก   แปลว่า  เธอเลือกที่จะไม่มีทาง</li>
      <li>หาก  ถ้า  แต่ว่า  ถ้าเกิดว่า  แล้วถ้าหาก  บางห้วงขณะของการตัดสินใจ  โยนถ้อยคำไม่มั่นใจเหล่านั้นทิ้งบ้างก็ดี</li>
      <li>ตอบว่าชีวิตต้องการอะไรนั้นง่าย   ทำตามที่ตัวเองต้องการต่างหากล่ะที่ยาก</li>
      <li>เมื่อได้เดินทางบนเส้นทางที่อยากเดิน  เราจะมีพละกำลังต่อกรกับอุปสรรคขวากหนาม มากขึ้น</li>
      <li>เส้นทางที่ยังไม่มีใครเดิน  หาใช่เส้นทางที่ไม่ดี  เส้นทางที่ผู้คนนิยมเดินกัน  เส้นทางนั้นใช่ว่าจะนำไปสู่ทิวทัศน์ที่สวยงามเสมอไป</li>
      <li>เดินทางคนเดียว  ไม่โดดเดี่ยวเท่า เคยเดินทางสองคน</li>
      <li>เราไม่รู้หรอกว่าหลงทาง  เมื่อรู้  ก็หาทางกลับไม่ถูกแล้ว</li>
      <li>ทุกเส้นทางล้วนมีอันตราย  แต่นั่นไม่ใช่เหตุผล  ที่เราจะไม่ออกเดินทาง</li>
      <li>เราต่างหวังว่าจะพบคำตอบบนหนาทางข้างหน้า  ทว่า  บางทีคำตอบก็อยู่ข้างหลัง  ที่เราผ่านมาแล้ว</li>
    </ul>
  </li>
  <li>แข่งขัน
    <ul>
      <li>ผู้ที่ไม่เคยแพ้  คือ  ผู้ที่ไม่เคยแข่งขัน</li>
      <li>ไม่มีใคร เอาชนะ คนที่ไม่ยอมแข่งขันด้วยได้</li>
    </ul>
  </li>
  <li>ความกลัว
    <ul>
      <li>ถ้าหากำลังใจไม่เจอ  จงสร้างมันขึ้นมา</li>
      <li>ชีวิตไม่ใช่การตามหาส่วนที่ขาดหายไป   มันคือการทำความเข้าใจ  ว่าเราไม่ได้มีอะไรขาดหาย</li>
      <li>วิธีหนึ่งเพื่อค้นพบตัวเอง  คือเปิดประตูเพื่อออกไป ค้นพบผู้อื่น</li>
    </ul>
  </li>
  <li>ความรู้
    <ul>
      <li>อย่าให้ความรู้  กักขัง  ความคิด</li>
      <li>สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้ คือ  ฉันยังต้องเรียนรู้อีกมากมาย</li>
      <li>ห้องเรียนที่ดีไม่มีผนัง</li>
    </ul>
  </li>
  <li>ความเชื่อ
    <ul>
      <li>ตอนเด็ก เชื่อว่า โลกนี้สีขาว</li>
      <li>หนุ่มสาว รังเกียจ สีดำ</li>
      <li>แก่ลง มองทุกอย่างเป็นสีเทา</li>
      <li>เมื่อตัดสินคนอื่นที่คิดไม่เหมือนเธอว่า ผิด  เมื่อนั้นเธอก็ผิดแล้ว</li>
      <li>มนุษย์รู้แล้วว่าโลกไม่ได้เป็นศูนย์กลางจักรวาล ทว่า ยังเชื่อว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางของโลก</li>
      <li>โลกของคนกล้า กว้างกว่า โลกของคนขี้กลัว</li>
    </ul>
  </li>
  <li>สงคราม
    <ul>
      <li>มนุษย์ส่วนใหญ่  ชอบฟังคำโกหกที่สวยงาม  มากกว่าความจริงอันน่าอัปลักษณ์</li>
      <li>อันตรายและเหลี่ยมคมของก้อนหินหมดไป  จากการลูปไล้ของการเวลา  เพียงมนุษย์แหละหนาที่กาลเวลาทำให้เพิ่มเหลี่ยมคม</li>
      <li>ความเหลวไหล  มักจะ  น่าหลงไหล</li>
      <li>คนที่เคยเห็นแต่พระจันทร์เสี้ยว  คิดว่าพระจันทร์เต็มดวง  เป็นเพียงเรื่องโกหก</li>
    </ul>
  </li>
  <li>ความสุข
    <ul>
      <li>
        <h2 id="อย่าใช้เวลาแสวงหาความสุข-จนลืมมีความสุข">อย่าใช้เวลาแสวงหาความสุข  จนลืมมีความสุข</h2>
      </li>
    </ul>
  </li>
</ul>]]></content><author><name>GeoCompute</name><email>songkhun.boo@mahidol.ac.th</email><uri>https://ka.mahidol.ac.th/staff-Profile/th/songkhun.boo</uri></author><category term="Inspiration" /><category term="Philosophy" /><category term="life" /><summary type="html"><![CDATA[จงอย่าเดินทางไปค้นหา จงเดินทางไปค้นพบ]]></summary></entry><entry><title type="html">Notebook: หมาน้อยสอนรวย</title><link href="https://songkhun.github.io/posts/2014-09-09-LittleDog" rel="alternate" type="text/html" title="Notebook: หมาน้อยสอนรวย" /><published>2014-09-09T00:00:00+00:00</published><updated>2014-09-09T00:00:00+00:00</updated><id>https://songkhun.github.io/posts/LittleDog</id><content type="html" xml:base="https://songkhun.github.io/posts/2014-09-09-LittleDog"><![CDATA[<p>จงทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ตอนที่มันยังเล็กอยู่ เพราะทุกสิ่งที่ยิ่งใหญ่ย่อยเริ่มจากเล็กเสมอ</p>

<h1 id="my-note">My note</h1>
<ul>
  <li><strong>ทำไมจึงอยากรวย?  เขียน 10 ข้อ</strong>
    <ul>
      <li>อันนี้เป็นตัวอย่าง 10 ข้อของผมเอง
        <ul>
          <li>ซื้อบ้าน</li>
          <li>ซื้อรถ</li>
          <li>แต่งงาน</li>
          <li>เก็บเงินให้ ลูก พ่อ แม่ พี่น้อง</li>
          <li>ทำธุรกิจ</li>
          <li>เที่ยวรอบโลก</li>
          <li>กินอาหารอร่อยๆ</li>
          <li>ซื้อ computer</li>
          <li>มีอิสระทางการเงิน (ให้เงินทำงาน)</li>
          <li>ทำวิจัย</li>
        </ul>
      </li>
    </ul>
  </li>
  <li>
    <h4 id="เลือกที่สำคัญมา-3-ข้อ">เลือกที่สำคัญมา 3 ข้อ</h4>
    <ul>
      <li>ซื้อบ้าน</li>
      <li>อิสระทางการเงิน</li>
      <li>ทำธุรกิจ</li>
    </ul>
  </li>
  <li>
    <h4 id="บันทึกความสำเร็จ">บันทึกความสำเร็จ</h4>
    <ul>
      <li>เขียนทุกเรื่องที่ทำสำเร็จอย่างน้อยวันละ 5 ข้อ</li>
    </ul>
  </li>
  <li>หลักคิดในการหารรายได้พิเศษ
    <ul>
      <li>จงพยายามแก้ปัญหาให้ผู้อื่น</li>
      <li>จงค้นคว้าและตั้งใจทำสิ่งที่เรารู้ สิ่งที่เราทำได้ และสิ่งที่เรามี</li>
      <li>จงอย่าฝากชีวิตไว้กับงานเดียว มันอาจจะจบลงเร็วกว่าที่คิด ฉะนั้นต้องมองหางานใหม่ทันที</li>
    </ul>
  </li>
  <li>หากตั้งใจจะทำอะไร ต้องทำภายใน 72 ชม. ไม่อย่างนั้นจะไม่ได้ทำเลย</li>
  <li><strong>กฏ 4 ข้อของคนมีหนี้</strong>
    <ul>
      <li>โยนเครดิตการ์ดทิ้งให้หมด</li>
      <li>จ่ายหนี้คืนให้น้อยที่สุด ผ่อนต่ำที่สุดเท่าที่ผ่อนได้</li>
      <li>ออมเงินไว้ 50% อีก 50% นำไปจ่ายหนี้อุปโภคบริโภค</li>
      <li>มันจำเป็นแน่หรือที่จะจ่ายออกไป</li>
    </ul>
  </li>
  <li>การรอเป็นกิจกรรมที่โง่ที่สุดในโลก</li>
  <li>หากพิจารณาดีแล้ว ความโชคดีก็คือ ผลของการเตรียมตัวอย่างดีและการทำงานหนักนั่นเอง</li>
  <li>สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต เป็นผลมาจากการทำในสิ่งที่กลัว</li>
  <li>ส่ิงที่เราภาคภูมิใจที่สุดก็คือการทำสิ่งที่ยากที่สุด</li>
  <li>อย่าลืมตัว มีนกกระจิบในมือ ดีกว่าเห็นนกพิราบ</li>
  <li>การมีปัญหาเป็นส่ิงที่ดี เพราะจะทำให้เรามองหาโอกาสใหม่ๆ และเรียนรู้ได้มากมาย</li>
  <li>ปล.​ ยังอ่านไม่จบ แต่เป็นหนังสือที่ดีมากเล่มนึงทางการเงินและการใช้ชีวิตเลยทีเดียว</li>
  <li>ข้อความจากเวปอื่นๆ</li>
  <li>“เธอจะหาเงินได้หรือไม่ได้ ไม่ใช่เรื่องสำคัญที่สุด
เธอจะมีไอเดียดีๆ หรือไม่ ก็ไม่เป็นไร<br />
เ ธ อ จ ะ เ ก่ ง ห รื อ ไ ม่ เ ก่ ง<br />
ก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไร<br />
แต่ที่สำคัญคือ เธอต้อง ‘เชื่อมั่นในตัวเอง’<br />
เพราะ ‘ความเชื่อมั่นในตัวเองของเธอ’<br />
จ ะ เ ป็ น ตั ว ตั ด สิ น ว่ า<br />
เธอจะกล้าเชื่อมั่นในอะไรสักอย่างไหม<br />
จะกล้าเชื่อตัวเองไหม</li>
  <li>ถ้าเธอไม่กล้าเชื่อในอะไรสักอย่าง 
เธอก็จะเริ่มต้นทำอะไรไม่ได้เลย <br />
แล้วเมื่อเธอไม่เริ่มต้น ก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น”</li>
  <li><strong>การทำ กับการไม่ทำ</strong> มีเพียงสองสิ่งเท่านี้เอง เพราะการทำนั้นย่อมดีกว่าการไม่ทำ</li>
  <li>50% ไว้เลี้ยงห่าน (ลงทุน) 40% ใส่กระปุกความฝัน และ10% ไว้ใช้จ่าย</li>
  <li><strong>จุดเริ่มต้นที่สำคัญ นำไปสู่ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่</strong></li>
  <li>http://topicstock.pantip.com/sinthorn/topicstock/I3223628/I3223628.html</li>
  <li>คำขวัญของ BoDo Schafer
    <ul>
      <li>• หนึ่ง ต้องเก็บออม</li>
      <li>• สอง ต้องกำหนดงบประมาณ</li>
      <li>• สาม ต้องลงทุน</li>
    </ul>
  </li>
  <li>“มนุษย์ทุกคนที่บรรลุอะไรสักอย่างในชีวิต ต้องฝันก่อนทั้งนั้นแหละเธอจ๋า พวกเขาต้องจินตนาการซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่ามันจะเป็นยังไงน้า ถ้าไปถึงเป้าหมาย แน่นอนเราจะไม่หยุดอยู่แค่นั่งฝัน”</li>
  <li>ไม่มีคำว่า “ลอง”, มีแต่คำว่า “ทำ” หรือ “ไม่ทำ” เท่านั้น
    <ul>
      <li>• สิ่งแรก ให้ทำอัลบั้มความปรารถนา</li>
      <li>• สิ่งที่สอง จงดูรูปภาพพวกนั้นทุกวัน</li>
      <li>• สิ่งที่สาม ทำกระปุกความฝัน</li>
    </ul>
  </li>
  <li>-คนกล้าหาญไม่ใช่คนที่ไม่มีความกลัวเลย คนเรากล้าหาญได้ก็ต่อเมื่อเรากลัว และก้าวต่อไปถึงแม้ว่าเราจะกลัวก็ตาม</li>
  <li>-ฉันจะรู้ว่าฉันทำได้ ก็ต่อเมื่อฉันเริ่มทำมันจริง ๆ</li>
  <li>-คนโง่มักมีโชคแค่หนเดียว แต่คนฉลาดจะมีโชค อยู่บ่อย ๆ
อัตราเงินเฟ้อทำให้เงินลดค่าครึ่งหนึ่งเมื่อเอา 72 ตั้งหารด้วยเปอร์เซ็นเงินเฟ้อ แล้วจะได้จำนวนปีที่ทำให้เงินลดลงครึ่งหนึ่ง</li>
  <li>
    <h2 id="อย่าเสียใจกับสิ่งที่เราสูญเสียไปแล้วแต่จงขอบคุณเวลาดีๆที่เราเคยมี">อย่าเสียใจกับสิ่งที่เราสูญเสียไปแล้วแต่จงขอบคุณเวลาดีๆที่เราเคยมี</h2>
  </li>
</ul>]]></content><author><name>GeoCompute</name><email>songkhun.boo@mahidol.ac.th</email><uri>https://ka.mahidol.ac.th/staff-Profile/th/songkhun.boo</uri></author><category term="Education" /><category term="Finance" /><category term="life" /><summary type="html"><![CDATA[จงทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ตอนที่มันยังเล็กอยู่ เพราะทุกสิ่งที่ยิ่งใหญ่ย่อยเริ่มจากเล็กเสมอ]]></summary></entry><entry><title type="html">Seminar: แกะดำทำธุรกิจ</title><link href="https://songkhun.github.io/posts/2014-09-08-BlackSheep" rel="alternate" type="text/html" title="Seminar: แกะดำทำธุรกิจ" /><published>2014-09-08T00:00:00+00:00</published><updated>2014-09-08T00:00:00+00:00</updated><id>https://songkhun.github.io/posts/BlackSheep</id><content type="html" xml:base="https://songkhun.github.io/posts/2014-09-08-BlackSheep"><![CDATA[<p>เปลี่ยนวิธีคิด เปลี่ยนแปลงชีวิต</p>

<h1 id="my-note">My note</h1>
<ul>
  <li>เปลี่ยนวิธีคิด เปลี่ยนแปลงชีวิต แล้วประเทศนี้จะเปลี่ยนไป</li>
  <li>Nokia เปลี่ยนแปลงช้า ไม่ทันโลก จากผู้นำมือถือระดับโลก ตอนนี้???</li>
  <li>ต้องเปลี่ยนตอนมีเงินและมีแรง</li>
  <li>ประเทศไทยจะเติบโตได้ คือ SME กล้าคิดต่าง นำสิ่งใหม่มาให้โลกเห็น</li>
  <li>แกะดำเปลี่ยนแปลงตัวเองตลอดชีวิต ไม่กลัวคนจะลอกเลียนแบบ</li>
  <li>Creativity + Logic = Magic</li>
  <li>ทุกวันต้องตัดสินใจ</li>
  <li>ไม่ถูกต้อง
    <ul>
      <li>ยึดความปลอดภัย ซ้ำเดิม</li>
      <li>ตัดสินใจกำกวม</li>
      <li>รอผลลัพท์ ที่มีความแน่นอน 100%</li>
      <li>ตัดสินใจต้องได้ทุกอย่าง อยากได้ทุกอย่าง</li>
      <li>ตัดสินใจช้า</li>
    </ul>
  </li>
  <li>วิธีการตัดสินใจแบบแกะดำ
    <ul>
      <li>เด็ดขาดในการตัดสินใจ ไม่มีถอยหลัง เดินหน้าเต็มที่</li>
      <li>ทุกการตัดสินใจดีทั้งนั้น ยกเว้นไม่ตัดสินใจ</li>
      <li>ตัดสินใจผิดดีกว่าตัดสินใจช้า</li>
      <li>ยอมสละส่วนที่เหลือ</li>
      <li>ตัดสินใจตามความรู้สึก มากกว่าเหตุผล ต้องฝึกฝนว่าเป็นความรู้สึกที่ถูกต้อง หรือเรียกได้ว่าเป็นจิตวิญญาณ</li>
      <li>ต่อสู้ให้สมศักดิ์ศรี fought a good fight</li>
    </ul>
  </li>
  <li>เรื่องงานต้องขึ้นกับเหตุผล ความรู้สึกกับเหตุผลต้องไปด้วยกัน</li>
  <li>การเลือกคนทำงาน : เลือกคนที่ทัศนคติตรงกัน</li>
  <li>อยากให้คนรักองค์กร ต้องรักเค้าก่อน</li>
  <li>มนุษย์ต้องมีการพัฒนาการ</li>
  <li>จะได้อะไร จะเสียอะไร ถ้าได้มากกว่าเสีย เลือกสิ่งนั้น</li>
</ul>

<hr />]]></content><author><name>GeoCompute</name><email>songkhun.boo@mahidol.ac.th</email><uri>https://ka.mahidol.ac.th/staff-Profile/th/songkhun.boo</uri></author><category term="Education" /><category term="Finance" /><category term="Business" /><summary type="html"><![CDATA[เปลี่ยนวิธีคิด เปลี่ยนแปลงชีวิต]]></summary></entry><entry><title type="html">2014 Phan earthquake (M6.3)</title><link href="https://songkhun.github.io/posts/2014-05-05-PhanEarthquake" rel="alternate" type="text/html" title="2014 Phan earthquake (M6.3)" /><published>2014-08-14T00:00:00+00:00</published><updated>2014-08-14T00:00:00+00:00</updated><id>https://songkhun.github.io/posts/PhanEarthquake</id><content type="html" xml:base="https://songkhun.github.io/posts/2014-05-05-PhanEarthquake"><![CDATA[<p>Phan Earthquake May 5, 2014 
แผ่นดินไหวที่อ. พาน จ.เชียงราย วันที่ 5 พ.ค. 57</p>

<h1 id="seismogram-at-muka-station-mahidol-university-kanchanaburi-campus-620-km-from-epicenter">Seismogram at MUKA station, Mahidol University, Kanchanaburi campus (~620 km from epicenter)</h1>

<p><img src="/images/MUKA_disp2014Phan.png" alt="disp" /></p>

<h2 id="displacment-nm">displacment (nm)</h2>
<p><img src="/images/MUKA_vel2014Phan.png" alt="disp" /></p>

<h2 id="velocity-nmsec">velocity (nm/sec)</h2>

<p><img src="/images/MUKA_acc2014Phan.png" alt="disp" /></p>

<h2 id="acceleration-nmsec2">acceleration (nm/sec^2)</h2>

<h2 id="is-this-one-the-biggest-earthquake-in-thailand">Is this one the biggest earthquake in Thailand?</h2>]]></content><author><name>GeoCompute</name><email>songkhun.boo@mahidol.ac.th</email><uri>https://ka.mahidol.ac.th/staff-Profile/th/songkhun.boo</uri></author><category term="eartquake" /><category term="seismology" /><category term="hazard" /><summary type="html"><![CDATA[Phan Earthquake May 5, 2014 แผ่นดินไหวที่อ. พาน จ.เชียงราย วันที่ 5 พ.ค. 57]]></summary></entry><entry><title type="html">NoteBook: ความสำเร็จสร้างได้ทุกวัน</title><link href="https://songkhun.github.io/posts/2014-06-08-JohnMaxwel" rel="alternate" type="text/html" title="NoteBook: ความสำเร็จสร้างได้ทุกวัน" /><published>2014-06-08T00:00:00+00:00</published><updated>2014-06-08T00:00:00+00:00</updated><id>https://songkhun.github.io/posts/JohnMaxwel</id><content type="html" xml:base="https://songkhun.github.io/posts/2014-06-08-JohnMaxwel"><![CDATA[<p>คุณไม่มีวันเปลี่ยนชีวิตตัวเองได้ จนกว่าคุณจะเปลี่ยนสิ่งที่คุณทำในชีวิตประจำวัน</p>

<h1 id="my-note">My note</h1>
<ul>
  <li>คุณไม่มีวันเปลี่ยนชีวิตตัวเองได้ จนกว่าคุณจะเปลี่ยนสิ่งที่คุณทำในชีวิตประจำวัน</li>
  <li>ความสำเร็จสร้างได้ทุกวัน เพราะความสำเร็จได้รับมาทีละนิ้วไม่ใช่ทีละไมล์</li>
  <li>
    <ol>
      <li>จงถือเป็นหน้าที่ที่จะเติบโตขึ้นทุกวัน อยู่ในโลกไปทำไม หากไม่ใช่เพื่อเติบโต</li>
    </ol>
  </li>
  <li>
    <ol>
      <li>ให้ความสำคัญกับกระบวนการมากกว่าผล</li>
    </ol>
  </li>
  <li>
    <ol>
      <li>อย่ารอคอยแรงดลใจ ชีวิตคุณคงไม่ไปไหน หากลงมือทำงานเฉพาะแต่ในวันที่คุณรู้สึกดี</li>
    </ol>
  </li>
  <li>
    <ol>
      <li>เต็มใจเสียสละความสุขเพื่อสร้างโอกาส</li>
    </ol>
  </li>
  <li>
    <ol>
      <li>ฝันให้ใหญ่</li>
    </ol>
  </li>
  <li>
    <ol>
      <li>หัดจัดลำดับความสำคัญ</li>
    </ol>
  </li>
  <li>
    <ol>
      <li>เลิกเพื่อเลื่อนระดับ</li>
    </ol>
  </li>
</ul>

<hr />]]></content><author><name>GeoCompute</name><email>songkhun.boo@mahidol.ac.th</email><uri>https://ka.mahidol.ac.th/staff-Profile/th/songkhun.boo</uri></author><category term="Education" /><category term="life" /><category term="inspiration" /><summary type="html"><![CDATA[คุณไม่มีวันเปลี่ยนชีวิตตัวเองได้ จนกว่าคุณจะเปลี่ยนสิ่งที่คุณทำในชีวิตประจำวัน]]></summary></entry></feed>